Vaginisme en het geheime dingen doosje

Vaginisme en het geheime dingen doosje

 

Als klein kind had ik een doosje. Het was gemaakt van dik en stevig karton. Het kon een tijdje meegaan. In dat doosje verzamelde ik zogenaamde geheime dingen. Ik noemde het daarom “mijn geheime dingen doosje”. Wat zat er in dat doosje? Een leeg garen klosje, een loupe, een piepklein steentje met fossielen, een grote glazen kraal van een hoogspanningskabel. Waarom spaarde ik die dingen? De dingen zelf waren niet geheim, maar ze symboliseerden voor mij enkele geheimen van het leven. En daar ging het om. Wat heeft dat te maken met vaginisme? Lees verder en je komt erachter.

Het lege garenklosje intrigeerde mij enorm. Waarom? Het was door mensen gemaakt. Als kind verwonderde en verbaasde ik mij erover dat mensen in staat zijn om zo’n klosje te bedenken en dan nog te maken ook. Hoe zou het zijn om zelf dingen te maken? Kon ik dat later ook? Hoe kon dat? Wat was daar voor nodig? Als kind verwonderde ik mij over de creatieve macht en kracht van mensen. Het woord creatief kende ik nog niet, het woord macht of kracht ook niet. Maar ik kon in opperste verbazing dat klosje in mijn handen nemen en er naar lang naar kijken zonder me te vervelen. Het fascineerde me enorm.

Dan had ik een kleine opvouwbare loupe. Door de loupe keek ik naar het piepkleine steentje met de kleine vreemde figuurtjes er in. De loupe verbaasde mij ook enorm. Hoe was het mogelijk dat je door een loupe heen kon kijken, en dat je dan dingen kon zien die je normaal niet kon zien? Blijkbaar zijn er dingen die je niet kan zien, en ze zijn er toch.

Dat kleine steentje verbaasde me ook. Hoe was het mogelijk dat er leven was geweest, ooit, miljoenen jaren geleden, ergens op deze planeet, en dat daar de resten nog van bestonden. Sterker nog: dat ik dat in mijn hand had. Zeeën van tijd and space uit een lang geleden kwamen bij elkaar in mijn hand. Hoe was de relatie tussen tijd en leven? En hoe kwam het dat ik me dat afvroeg? Hoe kon ik een relatie hebben met gebeurtenissen van miljoenen jaren geleden? Met leven van miljoenen jaren geleden? Leven dat allang voorbij was? Hoe zat dat dan met leven en dood?

En dan was er die grote glazen kraal met twee ogen aan beide zijden van de kraal. Wat was de functie daarvan? Als kind ontging mij dat volkomen. We vonden zo’n ding tijdens een wandeling op vakantie. Mijn zusje en ik vochten erom. Mijn vader pakte het af. Ik wilde hem vragen waar het voor was, maar hij gooide het weg om van de ruzie af te zijn. Wat jammer, ik wilde het zo graag weten. Pas veel later kwam ik erachter dat die kraal te maken had met electriciteit, en dat de kraal een isolerende functie heeft zodat de electriciteit alleen stroomt waar mensen willen dat hij naartoe stroomt. Wat een prachtig iets is dat.

In mijn geheime-dingen-doosje bewaarde ik de dingen waar ik mij immens over verwonderde. De dingen waar ik immense vragen over had, de dingen die in mij een besef van grote mysterieën wakker maakten. De grote geheimen van het leven, en de grote levensvragen.

Wat heeft dat met vaginisme te maken? Ach, als kind had ik daar ook geen enkel besef van. Maar hoe ontwikkel je je van onbevangen kind tot vaginistisch reagerende vrouw zodat je dat daarna weer moet oplossen? Deze vraag zou voor jou ook wel eens heel interessant kunnen zijn.

Want wanneer je in een veilige context net zo onbevangen als een klein kind seksuele intimiteit kunt onderzoeken met je partner, dan gebeuren er mogelijk heel andere dingen dan tot nu toe. In die onbevangenheid is er verwondering, verbazing, voelen, waarnemen, zien, horen, ruiken, proeven in een besef dat er geen tijd bestaat. Alles is nieuw, het heeft nog geen woorden. Er is adem, oogcontact, energie wordt uitgewisseld, aanraking. Er is nog geen oordeel, er wordt niets vergeleken, want alles is nieuw in het moment. Er is ook geen doel. Je hoeft nergens naartoe, want je hebt nog geen besef van waar dit naartoe zou kunnen gaan. En sterker nog: je hoeft ook echt nergens naartoe, want je bent er al. Je bent hier. Je bent hier en nu. Dat is alles.

Het onbevangen kind ervaart een vrijheid die volwassenen vaak zijn kwijtgeraakt. “Ik moet penetratie kunnen hebben”, kan een angstige gedachte zijn als je last hebt van vaginisme, of als de daad pijn doet. Het kleine kind staat daar niet bij stil, en dat is maar goed ook. Ben jij je gevoel van vrijheid kwijt geraakt met betrekking tot seks? Of met betrekking tot andere zaken? Hoe ben jij je vrijheid kwijtgeraakt? Hoe heb jij je vrijheid weggegeven? Heb je het idee dat het je ontnomen is en dat je er niets aan kunt doen? Weet dat je op elk moment je vrijheid weer kunt terug nemen. Het is een beslissing die je zelf kunt nemen. Een ander kan dat niet voor je doen. Wil je dat? De gedachte aan zo’n beslissing kan wel angst oproepen. Durf je het aan? Durf jij je angst te verdragen om je vrijheid terug te winnen, te claimen? Vaginisme is een lichamelijke reactie op angst en onderdrukte woede. Het is een verkrampen van spieren. Er is moed voor nodig om weer vrij te zijn. Tijdelijk kan dat je angst verhogen, en dus je verkramping. Maar als je lang genoeg doorgaat met vrij te zijn, kan uiteindelijk je angst weer zakken. Ook kan het nodig zijn om te leren van je woede. Wanneer wordt iemand boos? Wanneer word jij boos? Waar gaat dat over? In hoeverre heeft dat ermee te maken dat jij je persoonlijke vrijheid hebt ingeleverd?

Wanneer heb jij voor het laatst de staat van een onbevangen kind ervaren? Kan jij teruggaan naar die staat van zijn? Kan je dat oproepen in jezelf? Mogelijk begin je dan ook antwoorden te vinden op de vraag hoe jij je vrijheid in je huidige en toekomstige leven weer terug kunt winnen. Besef dat vrijen niet voor niets “vrijen” wordt genoemd. Vrijen kan alleen maar vanuit vrije wil. Als je vrijt omdat je denkt dat het moet, dan is het geen vrijen, dan is het “moeten”. Vrijen is nooit een verplichting, zelfs niet als jij het zelf gelooft. Maar als jij gelooft dat bepaalde zaken “moeten” tijdens vrijen, dan ontneem je jezelf wel je vrije wil op dat punt. Daarom wil ik je uitnodigen om weer te gaan vrijen vanuit vrije wil.

Hier zijn nog een paar vragen voor jou met betrekking tot seks: Kan jij vrijen vanuit de staat van het onbevangen kind? Kan jij vrijen zonder doel? Vrijen zonder oordeel? Zonder ook maar iets te moeten zodat je je vrijheid weer kunt ervaren? Ben jij in staat om je vrije wil te ervaren in het hier en nu? Te ontdekken dat je echt niets hoeft, en dat je alleen maar bent in het hier en nu en dat je ontdekt wat je wilt verkennen alleen maar in het hier en nu? Wil jij dat? Je kan direct beginnen met je voorbereidingen: simpelweg door te besluiten vrij te zijn. Hier en nu. Als jij het wil kan je het nu op dit moment beslissen.

Vrijen vanuit deze staat is een heel meditatief proces. Het kan zijn dat jullie heel stil zijn, maar ook dat je plotseling uitbarst in een schaterlach. Wellicht hebben jullie heerlijke hapjes klaargezet om elkaars tong te strelen en hebben jullie heerlijke romantische of extatische muziek opgezet om je oren te strelen en nog meer te genieten en om je te laten gaan in een verlangen dat meer en meer wordt, zonder ook maar iets te moeten…….. Totdat er een moment komt dat je beseft: “Genoeg!”. Het kan een stil besef zijn. Een gewaarwording zoals een stipje in de tijd. En dan weet je het: “Genoeg!”. En dan stop je gewoon weer, totdat je een andere keer weer zin krijgt om samen die intieme verkenning verder voort te zetten.

Vrijen op deze manier wordt meditatieve seks genoemd. Het is een proces waarin van alles mogelijk is en er per definitie niets hoeft, er is geen doel, en geen oordeel. Wat niet goed voelt dat doe je niet. Je doet alleen wat je werkelijk wilt. Je hoeft niets te verduren. Dit is het wezen van tantrische seks.

Vaginisme heeft minder met seks te maken dan je denkt. Vaak is het een symptoom van een ander probleem. Ga in therapie om het probleem op te lossen en sta je zelf toe om weer zonder enige druk, oordeel of doel in intimiteit jullie contact te verkennen. In de tijdloosheid van deze veilige en extatische verkenningen kan je ook ontdekken hoe het is om open te gaan. Dat ontstaat namelijk in een ontmoeting van VOLKOMEN veiligheid en in afwezigheid van stressoren. Stressoren zijn zaken die stress oproepen, en spanning. Door helemaal in het hier en nu te zijn en te ervaren met al je zintuigen kan je die stress uitschakelen. Wat er overblijft is opluchting, je lichaam opladen met energie en weer ontladen in een zucht, beweging, in een lach of in een orgasme. Alles wat jou oplucht tijdens tantrische seks gaat in de juiste richting.

Als angsten opkomen dan is dat een signaal om dat therapeutisch te onderzoeken. In therapieën is het vaak adequaat om je angst op te zoeken en er doorheen te gaan, zodat jij er meester over wordt. In tantrische seksualiteit creëer je vrijheid en hoef je dus niet door angsten heen. Het zijn twee processen die elkaar aanvullen.

Tijdens vrijen, en ook tijdens tantrische seks kan je je het beste richten op je vermogen om elkaar te ontmoeten en te genieten zonder doel of oordeel. Je geniet en ontspant.

Tijdens therapie ga je de uitdaging met je demonen aan.

Besef dat ook jij het creatieve vermogen hebt om de voorwaarden voor succesvolle plezierige seks te scheppen. Ook jij hebt het creatieve vermogen om je vaginisme op te lossen en de voorwaarden te scheppen om open te gaan. Ook jij bent daartoe in staat. Je hoeft alleen maar ontdekken hoe je dat doet. En dat betekent dat je op een nieuwe manier het onbekende gaat verkennen en creëren.

Als je behoefte hebt aan hulp bij het oplossen van je vaginisme of dyspareunie kan je per email een consult aanvragen. Heb je seksuele problemen en wil je daar aan werken? Kom bij mij in therapie. Je bent van harte welkom.

Klik op de link hieronder en vraag meer info en/of een afspraak: https://centrumvoorseksualiteit.nl/contact
Hartelijke groet,

Drs FreyaJoy Annemarie Tinbergen
Holistisch werkend Psycholoog NIP-seksuoloog Amsterdam