Je kan je dokter opvoeden

Je kan je dokter opvoeden

Dit artikel is een aanvulling op mijn artikel “Tips ter voorbereiding op het gynaecologisch onderzoek”. Niet elke arts weet hoe hij vrouwvriendelijk inwendig onderzoek kan doen. Maar daar hoef je geen slachtoffer van te worden. Want: Je kan je dokter opvoeden. Daar heb je zelf wat aan, de dokter heeft er wat aan, en andere vrouwen profiteren er ook van. Dus dat is winst voor iedereen. Hieronder volgt een voorbeeld:

Een vrouw vertelde me hoe zij haar huisarts opvoedde. Ook zij was niet tevreden over de wijze waarop hij haar inwendig onderzocht. Hij deed haar onnodig pijn en daarom wilde ze dat hij stopte. Want zij wilde hem uitleggen hoe –middels een betere samenwerking – hij het onderzoek kon voortzetten zonder haar pijn te doen. Hij reageerde aanvankelijk niet goed op haar feedback. Zij ging door met feedback geven,
en eiste dat hij uit haar vagina ging, net zolang totdat hij naar haar luisterde.
De kracht van dit voorbeeld zit hem erin dat zij de ongelijkwaardige arts-patient relatie omzette in een gelijkwaardige relatie waarin hij de medisch expert was, en zij de expert op het gebied van zichzelf. Ze hadden hetzelfde doel: met succes een inwendig onderzoek afronden. Voor haar was een bijkomende eis dat hij dat zou doen zonder onnodige pijn en stress. Daartoe voedde zij hem op. Hieronder volgt haar verhaal:

“Ik ging naar de arts in verband met buikklachten. In plaats van de arts trof ik een assistent-arts. Hij wilde mij inwendig onderzoeken. Ik ging op de onderzoeksbank liggen en de arts ging met een vinger naar binnen. Het deed pijn. Ik zei de arts te stoppen. Maar hij ging door en zei dat hij het onderzoek moest uitvoeren. Volgens mij was het een vriendelijke dokter die zijn werk goed wilde doen en die dacht dat hij het goed deed. Hij stopte echter niet”. Hij begreep niet dat hij over mijn grenzen heen ging. Het kwam niet in hem op. Opnieuw zei ik: Ik wil dat je stopt en dat je je vinger uit mij haalt. Hij deed het niet. Hij zei: “Maar ik moet je onderzoeken?” Ik zei: “Ik wil óók dat je me onderzoekt, maar niet op deze manier. Dus ik wil dat je nu je vinger eruit haalt”. De arts haalde zijn vinger eruit. Daarna legde ik uit dat hij mij pijn deed en dat ik tijd nodig had om ruimte te maken in mijn vagina, zodat hij mij kon onderzoeken zonder pijn. Hij mocht een stukje naar binnen totdat ik stop zei. Dan moest hij stoppen en zijn vinger daar laten. Zo kreeg ik de tijd om ruimte te maken zodat hij verder kon gaan.”

De arts volgde haar instructies op en het onderzoek kon worden afgemaakt. Met respect voor de grenzen van deze vrouw, nadat zij hem dat respect bijgebracht had.

Het artikel “Tips ter voorbereiding op het gynaecologisch onderzoek” kan je
gratis downloaden als je je inschrijft op mijn persoonlijke email tiplijn voor vrouwen met vaginisme en/of dyspareunie.

Hartelijke groet,

Drs FreyaJoy Annemarie Tinbergen

Holistisch werkend psycholoog-seksuoloog Amsterdam

Centrum voor Seksualiteit